Przegrana z Hurricanes, koniec marzeń

Chyba dobrze się stało. Ottawa Senators przegrali na wyjeździe z Carolina Hurricanes 1:2 i mam nadzieję, że nadmuchany sztucznie przez media balon pękł. Oczywiście, wciąż są czysto matematyczne szanse na awans do playoff, nie ma chyba sensu o nich rozmawiać.

Podoba mi się natomiast to, że Senators w każdym meczu pokazują charakter. I choć dali się w nocy zdominować w trzeciej tercji - po tym, jak Ryan Shannon strzelił gola dającego prowadzenie Ottawie - to jednak kilku zawodników zasługuję naprawdę na wyróżnienie. Nick Foligno gra pod Corym Cloustonem rewelacyjne zawody, w nocy zaliczył przepiękną asystę przy trafieniu Shannona. W ogóle uczciwie trzeba powiedzieć, że formacja Foligno, Mike Fisher i Shannon wydaje się być bardzo trafioną i zgraną. Nie wiem czy są to zawodnicy na drugą linię, robią jednak wiele dobrego na lodzie. Wiele serca pokazuje Mike Comrie, który im dłużej gra w uniformie Senators, tym bardziej mi się podoba. Wczoraj środkowy zblokował dwa strzały, i to takie po których nawet Anton Volchenkov miałby grymas bólu na twarzy. Nie wiem, nie obserwowałem dokładnie, jak grał Mike w New York Islanders, w Ottawie jest rewelacyjny - i to grając z Chrisem Neilem i Chrisem Kellym, którzy delikatnie mówiąc nie są w najwyższej dyspozycji.

Mówiąc o Foligno, mam nadzieję, że Ottawa Senators w jakiejś trzeciej, czwartej rundzie sięgną po Marcusa Foligno, młodszego brata Nicka.
sixth sens